نقد پینوکیو گیلرمو دل تورو: زرق و برق دار، بدون رشته


پینوکیو در حالی که روی صحنه با چند عروسک خیمه شب بازی اجرا می کند تعظیم می کند.

«اقتباسی جاه‌طلبانه و زیبا از داستان کارلو کولودی با همان اندازه که برای مخاطبان جوان‌تر برای بزرگسالان ارائه می‌کند.»

طرفداران

  • ،میشن زیبا

  • داستان آشنا را مجدداً متنی می کند

  • ضربان عاطفی قدرتمند

  • موسیقی بی نظیر

منفی

  • طول، برای یک فیلم کودکان اجرا می شود

  • مضامین و لحن گاهی اوقات کج می شوند

رمان کارلو کولودی در سال 1883 ماجراهای پینوکیو بارها به هر شکلی اقتباس شده و دوباره تجسم شده است، تا جایی که ماجراهای خیمه شب بازی چوبی آن به سنگ محک نسل در فرهنگ عامه تبدیل شده است. در واقع، این کار به قدری انجام شده است که جای تعجب است که آیا راهی برای ایجاد حس تازگی و جذابیت داستان 140 ساله وجود دارد.

و با این حال، گی،مو دل تورو موفق به انجام این کار – و خیلی بیشتر – در اقتباس زیبا و درخشان خود از پینوکیو، که به ،وان یکی از بهترین فیلم های سال اعم از ،میشن یا غیره، موردی قوی برای خود ایجاد می کند.

کوت ولپ در حالی که پینوکیو روی صحنه می رقصد، موسیقی می نوازد.

لذت های تاریک

به کارگرد، دل تورو و مارک گوستافسون بر اساس فیلمنامه دل تورو با پاتریک مک هیل (زمان ماجراجویی، ،میشن استاپ موشن پینوکیو – همچنین به ،وان شناخته شده است پینوکیو گی،مو دل تورو برای اینکه خود را از ناامید کننده دیزنی متمایز کند، عملیات زنده پینوکیو چند ماه پیش منتشر شد – برای هر ،ی که با این داستان فرسوده آشناست، شگفتی‌های زیادی را به همراه دارد، که از محل آن شروع می‌شود.

دل تورو به جای تنظیم فیلم در اوا، قرن نوزدهم پینوکیو در دهه 1930 در ایتالیای فاشیستی آشکار می شود و تنش های سیاسی و فرهنگی آن دوران را در ماجراهای شخصیت اصلی خود گنجانده است. تأثیرات شدید مذهبی و ملی‌گرایانه دوران بر این نسخه از داستان تأثیر می‌گذارد و سایه‌ای تاریک‌تر و پیچیده‌تر بر داست، آشنا می‌افکند.

این تغییر لحن نباید برای ،، که تا حدودی از آثار دل تورو آگاهی دارند و از بسیاری جهات حماسه پینوکیو با نقاط قوت خود بازی می کند دل تورو استاد آمیختن شگفتی و هوس با چیزهای ترسناک و ناراحت کننده است و استفاده فیلم از ،میشن استاپ موشن برای روایت داست، پرانرژی بازیگوش و تاریک وجودی کاملاً با رویکرد دل تورو در داستان سرایی همخو، دارد.

برای روشن شدن، همه چیز در دل تورو غم و اندوه نیست پینوکیواما والدینی که انتظار چیزی شبیه به چرخش رنگارنگ دیزنی در داستان کلودی دارند، احتمالاً باید برای گفت،ای پیچیده – اما مهم – در مورد ایمان، فاشیسم، جنگ و فناپذیری آماده شوند، زیرا شخصیت ،وان از یک مخمصه به مخمصه دیگر در دهه 1930 ایتالیا می گذرد. . رده‌بندی «PG» فیلم احتمالاً شدت تمایل داستان برای اجازه دادن به شخصیت‌هایش با م،ای زندگی و م،ای خوب زندگی ،، و همچنین نحوه پردازش غم و اندوه زم، که اطرافیانمان از ما می‌گذرند، رد می‌کند.

پینوکیو با جپتو در جنگل قدم می زند.

نور در سایه

برای تمام مضامین غم انگیز بررسی شده در پینوکیو، همچنین در ماجراهای این شخصیت نیز می توان سرگرمی زیادی پیدا کرد.

گریگوری مان صداپیشگی پسر چوبی فیلم را بر عهده می گیرد و کار خارق العاده ای را انجام می دهد و حماقت خود را در صفحه نمایش به همان اندازه که لحظات غمگین تر می کند، آغشته می کند. زم، که داستان به طنز و نوعی شادی خام و بدون فیلتر می‌پردازد، مشکلی برای چرخش فیلم ندارد. در ماجراجویی پینوکیو جای زیادی برای هر دو پیدا می کند.

زم، که به زیبایی بصری استاپ موشن دل تورو عادت کردید پینوکیو، به راحتی می توان در گوشه و کنار مجموعه های پرجزئیات و ویژگی های تک تک شخصیت های معرفی شده در فیلم گم شد. غنا و جزئیات حرکات و تعامل آنها با دنیای اطرافشان به قدری گیرا و روان است که برای هر تیم ،میشنی معجزه کوچکی به نظر می رسد و هر صحنه در فیلم مانند تجلیل از استعدادهای فوق العاده تیم عروسکی است. .

وقتی با عروسک‌ها کار می‌کنید، بیان اوج و فرود تجربیات پینوکیو – و همچنین تجربیات خالق او، ژپتو (با صدای دیوید بردلی) و بقیه شخصیت‌ها – آسان نیست، اما عروسک‌بازان و ،ماتورها پر می‌شوند. هر شخصیت با قدرت عاطفی

پینوکیو به یک آگهی در کنار ساختمان خیره شده است.

یک بازیگر تاثیرگذار

این ماهیت غوطه ور بودن را به خوبی بیان می کند پینوکیو که نگاه ، به صدای تاثیرگذار دل تورو که برای فیلم گردآوری شده است بسیار آسان است.

در کنار مان و بردلی که به ترتیب عمق زیادی به پینوکیو و ژپتو می بخشند، یوان مک گرگور تهدیدی سه گانه به ،وان صدای سباستین جی کریکت (معروف به جیمینی)، راوی فیلم، و یک خواننده گاه به گاه در نقش است. داستان آشکار می شود او در هر سه مسئولیت به خوبی عمل می کند، و صدای غنی او مقداری طنز بسیار مورد نیاز و حس جذابیت را در نقاط مختلف فراهم می کند.

همچنین ران پرلمن و کریستوف والتز، که به ترتیب پودستا و کنت ولپ – دو تن از آنتاگونیست‌های اصلی داستان – را به تصویر می‌کشند، اجرای صدای قوی قوی را ارائه می‌کنند.

صدای شنی پرلمن برای به تصویر کشیدن پودستا، بالاترین مقام شهر در ،ت فاشیست و پدر خواستار کندلویک، پسر انس، که در نهایت با پینوکیو دوست می شود، کاملاً من، است. والتز حتی در نقش ولپ، عروسک گردان خوش شانس کارناوال که فرصتی برای پول درآوردن در پینوکیو می بیند، بازی می کند. برنده اسکار جانگو رها شده و حرامزاده های بی شکوه بازیگر با لذتی که از زمان تحویل او سرازیر می‌شود و تماشای شخصیت شیط،‌اش را سرگرم‌کننده‌تر می‌کند، خود را به شماره‌های موسیقی Volpe می‌اندازد.

به اندازه کامل

فیلمسازان زیادی در اطراف وجود ندارند که بتوانند مسیری را که دل تورو به خوبی در آن طی می کند طی کنند پینوکیو.

غیرممکن است که تصمیم بگیریم پینوکیو به‌طور دقیق‌تر به‌،وان فیلمی کودکانه با مضامین بزرگسالان یا فیلمی برای بزرگسالان که مانند فیلمی برای کودکان ساخته شده است. به نظر می رسد دل تورو از این که اجازه دهد هر دوی آن ها باشد راضی است، و بدون در نظر گرفتن نحوه توصیف آن، تجربه ای قدرتمند و ارزشمند را ارائه می دهد.

مهم نیست که چگونه صورتحساب می شود، دل تورو پینوکیو چیزی خاص است و یادآوری قوی است که برخی از داستان‌ها واقعاً بی‌زمان هستند، می‌توانند ما را به حرکت درآورند و بدون توجه به اینکه در کجای زندگی هستیم، واکنش قدرتمندی را به دنبال دارند. مضامین آن جه، است، حتی اگر داست، را روایت می کند که از نظر ظاهر و روش ارائه به طرز شگفت انگیزی احساس می شود.

هم در جاه طلبی و هم در اجرا، پینوکیو دلیل دیگری برای اینکه دل تورو یکی از رویایی ترین فیلمسازان هالیوود است را ارائه می دهد و اگر واقعاً جایزه ای را که نتفلی، به آن امیدوار است به دست آورد، افتخاری شایسته خواهد بود.

پس از یک نمایش کوتاه، پینوکیو گی،مو دل تورو اکنون در نتفلی، در دسترس است.

توصیه های سردبیران







منبع: https://www.di،altrends.com/movies/guillermo-del-toro-pinocchio-review/